ΔΙΝΗ

Ήσουν στον άνεμο μια δίνη

Κι εγώ μία γραμμή από σκόνη

Μ' έκανες έτσι να σκορπίζω

Κι ό,τι αγγίζω να λερώνει

Ήμουνα πυρωμένος δρόμος

Στον ήλιο άσφαλτος λιωμένη

Δίχως αρχή και δίχως τέλος

Κι εσύ μια ρόδα να με γδέρνει

Έκλεβα από το δικό σου φως

Ποια ήμουνα είχα ξεχάσει

Κι εσύ ο μικρός μου αδερφός

Πριν σε νικήσω, είχα χάσει

Έτσι μας θέλησε η ζωή

Απ την αρχή δύο ερείπια

Να φεύγει η αγάπη σαν νερό

Μέσα απ'τα χέρια μας τα τρύπια