Ερωτικό

Βαριά  κρεμιέται η νύχτα  από τα σύρματα

Κι εγώ μετρώ τους χρόνους της σιωπής σου 

Αιώνες μοιάζουν να 'ναι τα διαλείμματα 

Μία ανάσα μόνο οι ώρες μου μαζί σου 

Φέγγει ο δρόμος απ'τα απέναντι παράθυρα 

Τη μοναξιά μου ζωγραφίζω σε χαρτάκια

Γυαλούς, βαρκούλες και θαλασσινά πουλιά

Ανοιχτωσιές, κοιλάδες και μικρά σπιτάκια 

Τη θύμησή σου ξεκουράζω στον ακάλυπτο 

Φιλιά και χάδια το κορμί μου περιπαίζουν

Με δένουν, και με λύνουν τα χαράματα 

Είμαι μεγάλος πια και ξέχασα πώς παίζουν

Έτσι όπως με κοιτούν απορημένα

Τα παιδικά σου μάτια τα μεγάλα

Νομίζω πως μού ρίχνουνε μια σκάλα 

Για τα δωμάτια, τα κρυφά του παραδείσου

Αληθινά ειν' τα δώρα που μού φέρνεις; 

Ή  τόσο πια ποθώ να ταξιδέψω; 

Σε άλλες σφαίρες με εκτοξεύουν οι ορμές σου

Πριν με βυθίσουνε στον πάτο της αβύσσου