Κάλπες (Ωδή στον Μπρεχτ)

Την ομορφιά σου περιφέρεις μες τα πλήθη

Μού λες πως θέλεις κι άλλο χώρο στις ντουλάπες 

Έτσι που ρίζωσε η ζωή μέσα στη λήθη

Κακού καιρού το ωραίο παραμύθι 

Την Κυριακή προσέρχεσαι στις κάλπες 

Είσαι σαν τρένο που αδιάκοπα σφυρίζει 

Κι ούτε τις νύχτες αποσύρονται οι συρμοί σου

Τα χρέη η Κυβέρνηση δύο-σε - ένα σού χαρίζει 

Μα αντέχει ακόμα η γη να μάς γυρίζει; 

Σαράντα λάικ σού δίνουν οι πιστοί σου

Δέκα κουπόνια περισσεύουν για το νοίκι 

Τις κούκλες θ'ανεβάσεις στα μπαλκόνια 

Θαυμάζεις στον καθρέφτη σου μια Κίρκη 

Τα χρόνια, λες, παλιώσανε στη θήκη 

Και ντύνεις τις κεραίες με παντελόνια 

Έχω πολλά να πω, μα ας μη μιλήσω 

Θέλω να κοιμηθώ για μεσημέρι 

Το κινητό μού λες να σού φορτίσω 

Εφαρμογές δεν ξέρω να ρυθμίσω 

Συνένοχο με θες στο χασομέρι!