Χιονονιφάδα

Πίσω απ το λερωμένο τζάμι 

Χορεύει μια νιφάδα χιόνι 

Χάνεται στο στενό περβάζι

Κι ύστερα πάλι μένω μόνη 

Ήταν τα μάτια μου δυο φλόγες 

Γι' αυτό και θέλησες να φύγεις

Μην καψαλίσεις τα φτερά σου

Και δεν μπορέσεις να ξεφύγεις

Έβαλες στ'αδειανά μου χέρια 

Μια πονεμένη καληνύχτα 

Και περιμένεις κάποιο τρένο 

Σ' άδειο σταθμό μέσα στη νύχτα 

Τώρα κοιτώ μες την ομίχλη 

Κι όλο ρωτώ τον κρύο αέρα 

Αν έχει ακούσει τ' όνομά σου

Κι αν θα ξανάρθεις κάποια μέρα 

Μεριάζει ο χρόνος και περνάμε 

Δίνει το χέρι σ'άλλο χρόνο 

Γελιέται,  ξεγελά τις ώρες 

Γίνεται φίλος με τον πόνο 

Αν μάθεις κάποτε για μένα 

Θα 'ναι γιατί θα' χω αγαπήσει

Όσα με πόνεσαν σ' εσένα 

Κι άφησα τη ζωή ν'ανθίσει