Σκιά

Αυτή η σκιά που τρέχει πίσω μου στο δρόμο 

Και που γλιστράει, όταν κοιμάμαι, στα σεντόνια 

Δεν είναι ούτε φόβος, ούτ' άδικο, ούτε λύπη 

Είναι μονάχα μια υπόνοια τυλιγμένη με κορδόνια 

Σ' ένα ντιβάνι είμαι και τα λέω με τον τοίχο 

Κι ένα περίγραμμα αχνό πίσω απ'την πλάτη 

Δε με ρωτά., δε μού μιλά, μόνο μου γνέφει 

Σαν να μού δείχνει μ' έναν τρόπο την απάτη 

Βλέπω αντανάκλαση στο φως αυτούς τους άλλους 

Να πολεμάνε να λυθούν και να μέ φτάσουν 

Θα καταλάβω ποιος απ' όλους είν' ο φταίχτης; 

Ή μήπως έρχονται κι εκείνοι να τόν πιάσουν;