2023 μ.Χ.

Απ'τη Μορμώ το γάλα μου, κι απ' την οχιά το λέπι

Λάμιες  μού σφίξαν τις φασκιές σ'αυτή την ερημιά 

Κρασί και λάδι μου 'μαθαν απ' όλα να νηστεύω

Παιδί - θεριό μεγάλωσα σε κρύα αγκαλιά 

Σκύλοι που δεν ορίζονται, οι φίλοι μου αλυχτάνε 

Καίνε τα δέντρα, ανάβουνε μαζί και τα σπαρτά 

Φωτιά βάζουν στις στέρνες μου, φαρμάκι στα πηγάδια 

Να ξεκληρίσουν τη γενιά που το κακό διψά

Φίλιππα, ζέψου τ'άρματα , βάλ' το μεγάλο αλέτρι

Φτάσε της γης τα χώματα, τα κάτω, τα βαθιά 

Το βόδι σου απ' τον κάματο να φτύσει δόντια κι αίμα 

Και ξέκανε την αφορμή που χέρσα τα βαστά

Ήλιε προφήτη σβήστηκες στη μέση της πλατείας 

Του παραδείσου η κλειδαριά σκούριασε τα κλειδιά 

Τρεις σού ξυλεύουν τα φτερά που κάποτε πετούσαν 

Εφτά καλφάδες σού χτυπούν στην πλάτη τα καρφιά 

Κέρνα, Σαλώμη, ψέματα στον ασημένιο δίσκο 

Φέρε μαζί κι ένα φλασκί μ'αμίλητο νερό 

Πρώτο τραπέζι βάλε με στο ικρίωμα από κάτω 

Και χόρεψέ μου φεύγοντας εκείνο το χορό