Ανήμερα φεγγάρια

 

Ήσυχα έρχεται το φως

Και ξημερώνει 

Στους δρόμους που σκονίζονται

Στους τοίχους που παλιώνουν

Βαριά σιωπή, μόνο σιωπή 

Αέρας πια σφυρίζει

Στις πόρτες που κλειδώνουν

Κόσμος που άδειασε νωρίς 

Το φως τελειώνει 

Στους πόθους που σκορπίζονται 

Στους ίσκιους που ζαρώνουν

Βαριά σιωπή, μόνο σιωπή 

Τα δάκρυα σαν τα λάθη 

Το σώμα μου πληγώνουν 

Νύχτα ξανά, νύχτα βαθιά και πάλι νύχτα

Στο βραδυνό μου ουρανό σκοτάδια δίχτυα 

Ψάχνω να βρω το λίγο φως και απ' τα φιλιά σου χνάρια 

Μες το δωμάτιο σεριανούν ανήμερα φεγγάρια