Δεσμώτες της βροχής

Μακρύς, ατέλειωτος χειμώνας

Κι η πόλη μας πολύ μικρή  

Πώς θα τελειώσει ο αγώνας 

Θα συζητάμε απ' το πρωί

Μεγάλη, έρημη πλατεία 

Δεν έχει μείνει πια κανείς 

Σ' αυτή την άδεια πολιτεία 

Για μας σκοτείνιασε νωρίς 

Φτωχή κι ανάπηρη καρδιά μου

Έλα να φύγουμε μαζί 

Πάτα καλά στα βήματά μου

Να περπατήσουμε τη γη

Ζωές χαμένες στην παράνοια

Εγώ εδώ κι εσύ πιο κει

Δε μάς χωράνε τα Βαλκάνια 

Δε μάς χρωστάει κι η ζωή 

Πάλιωσε τούτος ο αιώνας 

Πάγωσε ο ήλιος στο Κιλκίς 

Γύρω μας άγριος κυκλώνας 

Κι εμείς δεσμώτες της βροχής